ไฮกุสงกรานต์
posted on 14 Apr 2008 19:51 by neuropandaกำแพงสีครีมอ่อน
ปิดกั้นฉันจากความสำราญ
ของวันสงกรานต์ภายนอก
จอคอมพิวเตอร์ราบเรียบ
ไร้ความรู้สึกใดๆ
จ้องมาที่ตาฉันตลอดเวลา
เสียงเอี๊ยดอ๊าดของประตู
เสียงเคาะแป้นพิมพ์ดีด
ที่เฉยชาและเหม่อลอย
อากาศในตอนเช้า
อิ่มตัวด้วยไอน้ำ
และเศษความสุขของเมื่อคืน
เหมือนแรงโน้มถ่วงทำให้
เปลือกตาตกลงมาทุกครั้ง
ที่ฉันคิดจะทำอะไร
ตัวเลขสับสนวุ่นวาย
นักวิเคราะห์มองดูมัน
แล้วสงสัยว่าเขามาทำอะไรที่นี่
โทรศัพท์ที่ไม่มีเสียง
กล่องสี่เหลี่ยมที่เป็นบื้อใบ้
พอๆกับเจ้าของในนาม
ขันแล้วขันเล่า, ที่สาด
น้ำเท่าไรเท่าใด ก็ไม่พอ
ดับเชื้อไฟของคนเหล่านั้นได้
บุหรี่อีกมวนมอดไหม้
ชีวิตฉันเหลืออีกเท่าใด
ก่อนงานเลี้ยงจะเลิกรา
Tags: poem, songkran3 Comments

ได้ข่าวว่าเจ้าของบลอคนี้อยากเปียกหรอค๊า
555
เอ้า สาดดดดดดดดดดดดดด
ยิงๆๆๆๆ
55
สาดแล้วเผ่นโลดคร้า
#1 By ★ยัยหนูนามิ★ on 2008-04-14 20:04