The Psychoanalysis of Neuropanda

เป็นความจริงที่สมองของคนเรานั้นเป็นแหล่งผลิตความคิด

และก็เป็นความจริงยิ่งกว่าที่หัวใจคือเบ้าหล่อรูปของความคิด

จากกระแสของความคิดที่ไหลข้นหนืด ก็ลงมาในพิมพ์ของหัวใจ

หากใจของเรามั่นคงแข็งแรง ความคิดก็ออกมาเป็นงานศิลป์ที่สวยงาม

หากใจของเราอ่อนแอยวบยาบ ความคิดก็ไม่เป็นรูปร่าง แล้วเราก็โยนลงถังขยะ

นานๆเข้า เมื่อเรามองดูถังขยะของความคิดเพ้อฝันที่ไร้ความหมาย

ที่กองสูงขึ้น สูงขึ้น เราก็ได้แต่ทอดถอนใจ

ผมเป็นคนนึงที่ใครหลายคนเขาว่าเป็นคนมีความคิดเยอะ

กระแสความคิดของผมคงไหลเร็ว แต่มากเกินกว่าที่ใจของผมจะรองรับไว้ได้

บางครั้งความคิดจึงไหลล้นออกมา คล้ายกับเลือดที่ซึมออกมาตามปากแผล

หลังๆมานี้ ความคิดของผมไม่ไหลไปที่หัวใจของผมอีก

มันล้นออกไปข้างนอก มันลัดวงจรออกไปยังแห่งหนใดไม่่รู้

ความคิดที่ผมมีอยู่ในวันนี้ เมื่อตื่นเช้าขึ้นมา ผมพบว่ามันหายไป

มันไม่ได้อยู่ในถังขยะ มันอยู่ไหนก็ไม่รู้ มันอยู่ไหนก็ไม่รู้

บางครั้งผมก็ร้องไห้ คล้ายเด็กที่เผลอทำของเล่นหายไป

สิ่งที่เจ็บปวดยิ่งกว่าการเห็นความคิดความฝันของเราไม่เป็นจริง

ก็คือการที่ได้รู้ว่าสิ่งที่เราคิดนั้น เราเองไม่อาจตอบสนองมันได้

เราต้องนั่งมองดูความคิดนั้นไหลออกไปอย่างเปล่าประโยชน์

และบ่อยครั้ง มันก็ไหลออกทางหัวตาหางตาของเรา

ช้าๆ...ผมบอกกับตัวเอง

ลดเถอะ ความคิดที่มากมาย รอให้ใจได้หยุดพักเสียก่อน

เมื่อนั้น เราคงทำความคิดฝันที่คั่งค้างไว้นั้นให้เป็นจริง